Ιστολόγια
Κατά τη γνώμη σας, η Carly Rae Jepsen άλλαξε από ένα μελλοντικό τραγούδι με ένα μόνο hit σε ένα φαινόμενο της ποπ μουσικής. Το "Alone Lady" είναι το καλύτερο εναρκτήριο κομμάτι σε μια εξαιρετική τζαζ λίστα στο παρελθόν, και το "Chronology" θα μπορούσε vulkan vegas κωδικός μπόνους σήμερα να είναι το καλύτερο. Ο Coleman έλαβε πολλά σχόλια από κριτικούς και συγχρόνους, με τον Mingus να λέει επίσης ότι το έργο προσπαθεί "να είναι δομημένη αποδιοργανωμένη, αλλιώς παίζει εντελώς λάθος". Η νέα λίστα επανεφηύρε την ίδια την ιδέα του τι θα μπορούσε να είναι μια εντελώς ελεύθερη τζαζ λίστα, φτάνοντας μέχρι το τελικό συμπέρασμα της κατηγορίας συνολικά. Προσθέστε τον σαξοφωνίστα Ornette Coleman στη συγχώνευση, και είναι επίσης δύσκολο να βρείτε άλλη εποχή για το καλύτερο στυλ. Ως ένας από τους προγόνους του excursion-jump, ενός καλού αποκλειστικά βρετανικού μείγματος ηλεκτρονικής, hip-rise και μεταγλώττισης, το ολοκαίνουργιο τρίο από το Μπρίστολ Portishead έκανε μια ισχυρή δήλωση με το ντεμπούτο άλμπουμ τους, Dummy του 1994.
Δώδεκα σεζόν (2023–
Κόκκινο, κόκκινο, μοβ, και θα είσαι φιλικός προς το περιβάλλον, Οι άντρες μας ψάχνουν μέχρι να κουραστούν. 30 ελαφρά άλογα σε ένα κόκκινο βουνό, που ήταν η ετικέτα του προσωπικού μου συνεργάτη, και καμία άλλη. Το φρέσκο φως του φεγγαριού εννέα μηνών, και κάθε μέρα έτρεχε πάνω από ένα κενό,
Ο Sneaky και τα μέλη της οικογένειας Brick: Υπάρχει μια εξέγερση που πηγαίνει στο δικό σου (
Με το Anything Break down, το φρέσκο Root άντεξε ανάμεσα στα grooves με επιρροές από την τζαζ, συνηθισμένα στις συναυλίες τους της δεκαετίας του 1990, και στα πιο προσιτά ιστορικά τους αρχεία τα τελευταία 10 χρόνια. Από τα πολύ πρώιμα ξεκινήματά τους με βάση την τζαζ στο πρώτο τους άλμπουμ, η μουσική υπόκρουση των νέων Origins είναι πραγματικά θρυλική. Στην πράξη, ακόμη και με τους ισχυρισμούς του Miles ότι το άλμπουμ ήταν μια εξαιρετική «αποτυχημένη προσπάθεια», έγραψαν κάτι που άλλαξε ό,τι ακολούθησε. Στις πρώτες νότες του «So what», μια απαλή αλληλεπίδραση μεταξύ του πιάνου του Expenses Evans και της πέστροφας του Paul Compartments, το Type of Bluish σας υποδεικνύει ότι κάτι σημαντικό πρόκειται να συμβεί. Το 1989, το νέο, εκπληκτικό τρίο των David Lynch, Angelo Badalamenti και Cruise συνεργάστηκαν για να διαχειριστούν το υποβλητικό γυναικείο ντεμπούτο fantasy-pop μουσικής – και το "Drifting to the Evening" αρπάζει τη νέα μεγάλη κατάσταση μακριά από την αστική ζωή μέσα σε ένα υπέροχο σουρεαλιστικό περιβάλλον αιθέριας τζαζ και συνθεσάιζερ, που προσφέρει αναφορές για όνειρα, ρομαντισμό και άγχος.
Ακόμα κι αν η λίστα δεν ήταν γραμμένη κατά τη διάρκεια μιας συνεχούς ανανέωσης της nu-metal, η νεότερη απόλυτη πρόβλεψη του crossover πόθου του αρμενοαμερικανικού κουαρτέτου το καθιστά άξιο του νέου αναδρομικού άρθρου που έχουν συγκεντρώσει πρόσφατα. Το νέο άλμπουμ είναι στην πραγματικότητα ποιητική ποίηση με την πινελιά του Bowie και του Ronson. Ο δεύτερος δίσκος του Lou Reed μέσα σε έξι μήνες, το Transformer, κατέρρευσε, ένα καλούπι που κανείς δεν ήξερε ότι είχε περάσει. Έχουμε το Chronic να λέει ευχαριστώ για τις δυνατές καριέρες διασημοτήτων από MCs όπως ο Snoop Doggy Dogg και ο 2Pac, επειδή επανεφηύρε αποτελεσματικά μια ολόκληρη ηλικιακή ομάδα μακριά από τα τραγούδια. Αντί για το Dr. Dre, το West Shore cool-jump δεν θα ήταν το ίδιο και τα παιχνίδια θα ήταν αιώνες χειρότερα εξαιτίας αυτού.
